TikTok w nadmiarze: strukturalne i funkcjonalne zmiany w mózgu

Jako terapeuci uzależnień od lat obserwujemy, jak nowe technologie wpływają na naszych pacjentów. Z jednej strony doceniamy możliwości kontaktu, edukacji i kreatywnego wyrazu, z drugiej – przyglądamy się mechanizmom, które mogą prowadzić do nadmiernego korzystania z aplikacji typu TikTok. Czy mamy do czynienia z modą, czy zjawiskiem, które realnie wpływa na pracę mózgu?

Badania neurobiologiczne wskazują, że nadmierne oglądanie krótkich filmików wiąże się z osłabieniem funkcji wykonawczych. W jednym z eksperymentów, wykorzystując EEG i testy sieci uwagi, zaobserwowano, że osoby z wysoką skłonnością do „uzależnienia od krótkich wideo” wykazują zmniejszenie fal theta w płatach czołowych, co odpowiada za kontrolę impulsów i zdolność do planowania. U tych samych osób stwierdzano też niższą samoocenę samokontroli. Kiedy słyszę od pacjentów, że „filmiki pozwalają się zrelaksować”, pytam: czy relaks polega na utracie czujności, czy na świadomym zwolnieniu?

Jeszcze ciekawsze są wnioski z badań obrazowych. U osób z wysokim poziomem uzależnienia od krótkich filmów stwierdzono zwiększoną objętość istoty szarej w korze oczodołowo‑czołowej oraz w móżdżku. Ten pierwszy obszar odpowiada za przetwarzanie nagród i kontrolę impulsów – jego powiększenie można interpretować jako nadwrażliwość na systemy gratyfikacyjne aplikacji. Móżdżek, choć kojarzony z motoryką, bierze też udział w regulacji emocji i funkcji poznawczych; zmiany w jego objętości mogą świadczyć o adaptacji do nowych, intensywnych bodźców. W badaniu tym zauważono również zwiększoną aktywność m.in. w grzbietowo‑bocznej korze przedczołowej i w zakręcie obręczy tylnym. Co znamienne, pewne różnice strukturalne korelowały z poziomem zazdrości badanych osób – im większa skłonność do porównywania się z innymi, tym większe zmiany w móżdżku i biegunie skroniowym.

Czy to przypadek, że platformy oparte na ciągłym porównywaniu się z innymi budzą takie emocje?

Ostatni wątek to kwestia „przeprogramowania” uwagi. Krótkie, szybkie treści zwiększają obciążenie poznawcze i uczą mózg oczekiwania natychmiastowej nagrody. Eksperci ostrzegają, że nadmierne „scrollowanie” może prowadzić do skrócenia uwagi, spłycenia przetwarzania informacji i uzależnienia od natychmiastowej gratyfikacji. W praktyce terapeutycznej widzimy, że osoby korzystające z TikToka kilkadziesiąt razy dziennie mają trudności ze skupieniem się na pracy nad sobą – potrzebują mocnych bodźców, by cokolwiek poczuć. A przecież zdrowienie wymaga czasu, wyciszenia, konfrontacji z emocjami.

Jako praktyk chcę podkreślić: samo korzystanie z TikToka nie jest problemem; zagrożeniem staje się dopiero nadmiar i brak refleksji. Zapraszam Cię do poświęcenia kilku minut Twojej uwagi na przeczytanie dalszej części tego opracowania. Szczegółowo opisuję tam badania w omawianym temacie. Zwracam uwagę na metody leczenia stosowane w pracy z użytkownikami TikTok oraz przedstawiam możliwe działania profilaktyczne. Być może lektura tego artykułu pozwoli zadać sobie pytanie: czy ja korzystam z aplikacji, czy to aplikacja korzysta ze mnie?

Badania naukowe na wpływem Tik Tok na odbiorców

Badania naukowe i raporty z lat 2022‑2025 pokazują, że sposób korzystania z TikTok może wpływać na dobrostan psychiczny użytkowników w różnym wieku. Poniżej znajdują się wnioski z najnowszych publikacji dotyczących dzieci, młodzieży i dorosłych:

1. Młodsze dzieci i młodzież

Skutki dla ogólnego samopoczucia. Systematyczny przegląd 20 badań obejmujący ponad 17 000 nastolatków z 10 krajów stwierdził, że TikTok oferuje kreatywną przestrzeń do wyrażania siebie, ale większość artykułów wskazuje na negatywny wpływ na zdrowie psychiczne młodzieży. Użytkownicy zgłaszali niższy poziom zadowolenia z życia, większe ryzyko „uzależnieniowych” wzorców korzystania, wzrost objawów depresyjnych, złości i samotności oraz problemy z wizerunkiem własnego ciała. Badania sugerują, że negatywne skutki zależą od sposobu korzystania: pasywne oglądanie (scrolling) wiązało się z niższym zadowoleniem, podczas gdy aktywne publikowanie filmów było związane z wyższym zadowoleniem.

Algorytm i „flow”. Analizowane badania podkreślają, że cechy TikTok (personalizowany algorytm rekomendacji, niekończący się strumień krótkich klipów) sprzyjają „zanurzeniu” i utracie poczucia czasu, co może prowadzić do niekontrolowanego użytkowania i zakłócać naukę lub sen. W jednym z badań nad „problemowym” korzystaniem wykazano, że doświadczenie „flow” było mediatorem między koncentracją na treści a uzależnieniem, a kontrola rodzicielska osłabiała ten związek.

Problemy z wizerunkiem i samooceną. Kilka analiz wykazało, że częste oglądanie treści dotyczących jedzenia, diety i wyglądu koreluje z niższą samooceną i większą niezadowoleniem z wyglądu. TikTok promuje wizualną autoprezentację, co w okresie dorastania może potęgować porównania społeczne i wzmacniać presję, by zdobywać aprobatę rówieśników.

Rozprzestrzenianie się zachowań chorobowych. W czasie pandemii pojawiły się doniesienia o gwałtownym wzroście zgłoszeń funkcjonalnych tików i zaburzeń ruchowych u nastolatków obserwujących filmy o tych objawach; dwa badania sugerują, że rolę odegrał tu efekt „kontagiozy społecznej”.

Sposoby pozytywnego wykorzystania. Badanie jakościowe z Kolumbii Brytyjskiej wykazało, że młodzi ludzie używają TikTok do poszukiwania informacji o zdrowiu psychicznym i czują się mniej osamotnieni, gdy widzą innych z podobnymi doświadczeniami. Aplikacja umożliwia im wymianę pomysłów na radzenie sobie, rozmowę z rodziną i specjalistami oraz działa jako narzędzie destygmatyzacji. Jednocześnie młodzi podkreślali konieczność krytycznego podejścia do treści i wskazywali na ryzyko dezinformacji oraz nadmiernej ekspozycji na traumatyczne materiały.

Czas korzystania i zdrowie psychiczne. Hiszpańskie badanie ankietowe z 2024 r. objęło ponad 1 000 osób w wieku 12‑18 lat i wykazało, że 20 % młodych ludzi spędza w aplikacji powyżej dwóch godzin dziennie. Większość badanych (53 %) przyznała, że używa TikTok ponad godzinę dziennie. Dziewczęta korzystają dłużej niż chłopcy. Im więcej czasu w aplikacji, tym słabsza zdolność do samoregulacji i większe ryzyko obniżonej samooceny i problemów emocjonalnych.

Związek z lękiem, depresją i snem. Grecka analiza przekrojowa na próbie uczniów wykazała dodatnie związki między intensywnością korzystania z TikTok a poziomem lęku, depresji oraz senności; efekt ten był silniejszy u chłopców. Wczesna identyfikacja „problemowych” użytkowników i włączenie profilaktyki do praktyki szkolnej uznano za kluczowe.

Interakcja z innymi czynnikami. Badacze podkreślają, że takie zmienne jak wiek, płeć, cechy osobowości, samoocena oraz motywacje (rozrywka vs. potrzeba akceptacji) mogą modyfikować wpływ TikTok na zdrowie psychiczne. U nastolatków bardziej introwertycznych oraz tych z większą skłonnością do negatywnego porównywania się zanotowano większą podatność na obniżenie nastroju.

2. Młodzi dorośli (Studenci)

Problematyczne użytkowanie, bezsenność i depresja. Badanie uniwersyteckie z 2023 r. wykazało, że nadmierne zaangażowanie w TikTok wiąże się ze wzrostem objawów bezsenności, co pośredniczy w nasileniach depresji. Autorzy zalecają ograniczenie czasu spędzanego w aplikacji oraz pracę nad higieną snu, niezależnie od płci czy kierunku studiów.

Meta‑analiza. Systematyczny przegląd i meta‑analiza 16 badań (15 821 uczestników) wykazały dodatnie korelacje między korzystaniem z TikTok a depresją (β ≈ 0,32) oraz lękiem (β ≈ 0,41); badania wskazywały również na związek z problemami ze snem, złością, stresem i narcyzmem. Autorzy podkreślają brak badań podłużnych i konieczność dalszych prac.

3. Dorośli w średnim i starszym wieku

Ryzyko depresji. Długofalowa analiza ankiet ponad 5 000 dorosłych Amerykanów (średnia wieku 56 lat) ujawniła, że użytkownicy TikTok i Snapchat byli bardziej narażeni na pojawienie się objawów depresji w późniejszym pomiarze niż osoby niekorzystające z tych platform. Skorygowane modele regresji wykazały, że używanie TikTok wiązało się z 1,39‑krotnie większym prawdopodobieństwem wzrostu objawów depresyjnych, przy czym efekt był silniejszy u osób ≥35 lat (OR ≈ 1,67) niż u młodszych. Nie stwierdzono natomiast istotnego związku z Instagramem czy Twitterem. Autorzy zaznaczają, że badanie nie dowodzi przyczynowości – depresja może zarówno wynikać z używania mediów, jak i skłaniać osoby podatne do częstszego korzystania.

Raport Harvard Magazine. Popularnonaukowe omówienie tych wyników w Harvard Magazine zwraca uwagę, że analogiczne mechanizmy jak u młodzieży mogą działać u dorosłych: nieustanne porównania z idealizowanymi wizerunkami wideo czy „doomscrolling” mogą obniżać nastrój. Badacze podkreślają jednak, że potrzebne są dalsze badania, aby ustalić kierunek zależności.

4. Pozytywne zastosowania i rekomendacje

Edukacja i wsparcie. Treści w aplikacji mogą przyczyniać się do normalizacji dyskusji o zdrowiu psychicznym. Badania na młodych użytkownikach wykazały, że TikTok ułatwia kontakt z rówieśnikami, dzielenie się strategiami radzenia sobie i zwiększa gotowość do szukania profesjonalnej pomocy. Analiza treści #teenmentalhealth wykazała ogromne zaangażowanie użytkowników, choć jedynie jeden z 100 najpopularniejszych filmów zawierał informacje oparte na dowodach naukowych; autorzy apelują o poprawę jakości przekazów oraz wykorzystanie platformy do dystrybucji zweryfikowanej wiedzy.

Higiena cyfrowa i kontrola rodzicielska. Eksperci zalecają wprowadzanie limitów czasu korzystania z aplikacji (np. <2 h dziennie), aktywne zaangażowanie rodziców w monitorowanie treści oraz edukację cyfrową w szkołach. Przegląd badań podkreśla rolę umiejętności krytycznej oceny treści i rozumienia mechanizmów algorytmicznych w zmniejszaniu ryzyka uzależnienia.

Indywidualne czynniki ochronne. Rekreacyjne, umiarkowane korzystanie z TikTok oraz dobre relacje społeczne, wysoka samoocena i zdrowe strategie regulacji emocji mogą chronić użytkowników przed negatywnymi skutkami. Z kolei niska tolerancja na stres, lęk społeczny czy nadmierne porównania społeczne zwiększają podatność na pogorszenie nastroju.

Wnioski
TikTok oferuje zarówno możliwości kreatywnego wyrażania siebie i zdobywania informacji, jak i ryzyka związane z niekontrolowanym, pasywnym użyciem. U dzieci i nastolatków nadmierne korzystanie wiąże się z niższym poziomem satysfakcji z życia, depresją, lękiem, problemami ze snem i zniekształconym obrazem ciała. U studentów intensywne używanie może nasilać bezsenność i objawy depresji. W populacji dorosłych aplikacja jest powiązana ze wzrostem objawów depresyjnych, zwłaszcza u osób po 35. roku życia. Kluczowe jest zatem rozwijanie kompetencji cyfrowych, edukacja w zakresie zdrowia psychicznego oraz monitorowanie czasu spędzanego w aplikacji.

Dedykowane metody leczenia i programy odwykowe

W poprzednim tekście opisałem, w jaki sposób nadmiar krótkich filmów może wpływać na nasz mózg. Kluczowym pytaniem pozostaje: co możemy z tym zrobić? W pracy klinicznej widzimy, że mechanizmy prowadzące do uzależnienia od TikTok są podobne do tych, które leżą u podstaw innych uzależnień behawioralnych, dlatego w terapii wykorzystujemy sprawdzone narzędzia z zakresu psychoterapii oraz nowatorskie programy odwykowe. W Polsce oferta leczenia jest ciągle dość uboga i niesformalizowana, a zatem nierefundowana. Artykuł zawiera głównie doświadczenia spoza naszego kraju, które może będą inspiracja do wykorzystania.

1. Psychoterapia indywidualna

Najbardziej ugruntowaną metodą leczenia jest terapia poznawczo‑behawioralna (CBT). Polega ona na identyfikowaniu i modyfikowaniu destrukcyjnych schematów myślenia, które napędzają kompulsywne korzystanie z aplikacji. CBT pomaga pacjentom odnaleźć źródła lęku, niskiej samooceny czy poczucia pustki, które „wypełniają” nadmiarem bodźców; uczy rozpoznawać wyzwalacze i rozwijać alternatywne sposoby reagowania. Równie ważne są terapie oparte na uważności – dialektyczna terapia behawioralna (DBT) oraz terapia akceptacji i zaangażowania (ACT) – które koncentrują się na nauce tolerowania trudnych emocji i pragnień bez automatycznego sięgania po telefon.

2. Terapia grupowa i wsparcie społeczności

Osobom uzależnionym często brakuje poczucia przynależności i zrozumienia, dlatego ogromną rolę odgrywają programy grupowe. Terapeutyczne grupy wsparcia łączą osoby z podobnymi doświadczeniami, oferując możliwość wymiany strategii radzenia sobie i budowania odpowiedzialności. Coraz większą popularnością cieszą się grupy oparte na 12 krokach, takie jak Internet and Technology Addicts Anonymous, które adaptują model Anonimowych Alkoholików do problematycznego korzystania z technologii.

3. Programy digital detox

Oprócz psychoterapii indywidualnej i grupowej rośnie zapotrzebowanie na dedykowane programy digital detox. Są to zorganizowane formy odwyku cyfrowego – od kilkudniowych warsztatów po kilkutygodniowe turnusy – podczas których uczestnicy oddzielani są od urządzeń elektronicznych i poddawani intensywnej terapii. Struktura programu łączy sesje terapeutyczne z zajęciami fizycznymi, nauką umiejętności społecznych oraz pracą nad samoopieką.

Przykładem może być Reset Summer Camp – czterotygodniowy obóz dla nastolatków z problemem uzależnienia od ekranów. Program odbywa się na kampusie uniwersyteckim, obejmuje terapię indywidualną i grupową, warsztaty z zakresu kompetencji życiowych, a po zakończeniu obozu – 12‑tygodniową opiekę follow‑up. Kadrę stanowią specjaliści z zakresu rozwoju młodzieży, psychoterapeuci oraz pielęgniarki. Celem jest nie tylko „odcięcie” od technologii, ale przede wszystkim nauczenie młodych ludzi samoregulacji, odpowiedzialności i zdrowych form spędzania czasu. Programy takie prowadzone są m.in. w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie – Reset ma lokalizacje w Asheville (Karolina Północna), Santa Barbara (Kalifornia) i New Brunswick.

Digital detox retreats dla dorosłych także zyskują na popularności. Ośrodki leczenia uzależnień, jak Canadian Centre for Addictions, oferują pobyty w ośrodku, podczas których uczestnicy są odłączeni od internetu, biorą udział w terapii, zajęciach na świeżym powietrzu i warsztatach rodzinnych. Programy te różnią się długością (od kilku do 30 dni), zakresem działań i komfortem – od podstawowych po ekskluzywne, z możliwością dofinansowania. W przypadku poważnych uzależnień łączy się je z tradycyjną terapią indywidualną i grupową, a niekiedy z elementami rehabilitacji stacjonarnej.

4. Narzędzia wspomagające

Terapię uzupełniają aplikacje blokujące dostęp do mediów społecznościowych, które pomagają w utrzymaniu ograniczeń. Ważną rolę odgrywa również psychoedukacja – uczenie pacjentów zrozumienia mechanizmów działania algorytmów, wpływu bodźców na układ nagrody i potrzeby równowagi między aktywnością online a offline. Wspólna praca z rodziną nad ustaleniem zdrowych zasad korzystania z urządzeń zwiększa skuteczność leczenia.

5. Moje doświadczenia kliniczne

Z perspektywy terapeuty uzależnień widzę, że najważniejsza jest indywidualizacja podejścia. Nie każdy pacjent potrzebuje wyjazdu na obóz odwykowy; czasem wystarczy kilka sesji CBT i świadome zmiany w stylu życia. Inni, zwłaszcza młodzież, czerpią ogromne korzyści z intensywnej terapii w otoczeniu rówieśników. Inna sprawa, że w Polsce terapia grupowa tego uzależnienia praktycznie jeszcze nie istnieje. Zwracam uwagę, że odwyk cyfrowy nie polega tylko na „zakazie telefonu”, lecz na ponownym nauczeniu się, jak używać technologii z umiarem, jak wrócić do świata bez nieustannych bodźców i jak odnaleźć satysfakcję w relacjach i realnych doświadczeniach.

Profilaktyka i kształtowanie zdrowych nawyków cyfrowych

Gdy rozmawiam z rodzicami i nauczycielami, często słyszę pytanie: „Jak zapobiec uzależnieniu, skoro dzieci i młodzież żyją w cyfrowym świecie?” Kluczem nie jest całkowita eliminacja ekranów, lecz świadome towarzyszenie młodemu człowiekowi w korzystaniu z technologii. Poniżej przedstawiam praktyczne wskazówki oparte na rekomendacjach specjalistów.

1. Zarządzaj (MANAGE) korzystaniem z mediów

Kanadyjskie Towarzystwo Pediatryczne podkreśla, że pierwszym krokiem jest stworzenie i regularne aktualizowanie Rodzinnego Planu Medialnego z jasno określonymi czasowymi i treściowymi limitami. Rodzice powinni być obecni podczas korzystania ze smartfonów czy tabletów – wspólnie oglądać filmy, rozmawiać o treści i stosować kontrolę rodzicielską. Warto też zniechęcać dzieci do multizadaniowości (np. scrollowania TikToka podczas odrabiania lekcji) oraz samodzielnie zapoznawać się z ustawieniami prywatności i bezpieczeństwa.

2. Zadbaj o znaczenie (MEANINGFUL)

W wirze bodźców łatwo zapomnieć, że media mogą być źródłem wiedzy i rozwoju. Dlatego tak ważne jest, aby priorytetowo traktować codzienne rytuały – sen, rozmowę twarzą w twarz, aktywność fizyczną – a dopiero potem ekran. Wybierajmy treści edukacyjne, interaktywne lub społeczne zamiast pasywnego przeglądania. Zachęcajmy dzieci do wspólnego grania lub oglądania z dorosłymi i rozmawiajmy o tym, co zobaczyły. W szkole i na zajęciach pozalekcyjnych warto promować edukację medialną – dyskusje o algorytmach, reklamie i manipulacji są równie potrzebne jak lekcje matematyki.

3. Dawaj przykład (MODEL)

Dzieci uczą się przede wszystkim poprzez obserwację. Jeżeli rodzice sami zerkają na telefon przy każdym powiadomieniu, trudno oczekiwać od nastolatka, że wykaże cierpliwość. Specjaliści zalecają wyznaczanie stref wolnych od ekranów (np. podczas posiłków), planowanie wspólnych aktywności offline i unikanie ekranów na godzinę przed snem. Warto również zwracać uwagę na to, czy w domu nie gra bez przerwy telewizor – „szum tła” może negatywnie wpływać na nastrój i koncentrację.

4. Monitoruj (MONITOR) sygnały ostrzegawcze

Nie każde dłuższe korzystanie z TikToka oznacza uzależnienie. Jednak pojawienie się niepokoju bez dostępu do telefonu, konfliktów rodzinnych na tle ekranów, problemów ze snem czy wycofywania się z kontaktów z rówieśnikami powinno skłonić do rozmowy. Uważne obserwowanie zachowań dziecka i wczesna interwencja znacząco zmniejszają ryzyko rozwoju zaburzenia.

5. Buduj kulturę dialogu

Najskuteczniejszą profilaktyką jest szczera rozmowa. Pytajmy, co dzieci oglądają, z kim rozmawiają w sieci, co sprawia im radość, a co niepokoi. Dzielmy się własnymi doświadczeniami z mediami i tłumaczmy mechanizmy działające w aplikacjach – np. dlaczego niekończący się „scroll” może wciągać bardziej niż tradycyjne filmy. Zamiast straszyć, edukujmy.

6. Współpraca ze szkołą i społecznością

Szkoły i instytucje edukacyjne odgrywają ważną rolę w kształtowaniu zdrowych nawyków. Warto zachęcać je do wprowadzania programów, w ramach których uczniowie dowiedzą się, jak krytycznie oceniać treści, chronić swoją prywatność i dostrzegać sygnały problemowego używania. Organizowanie „dni bez telefonów” czy warsztatów o cyfrowym dobrostanie może stać się cennym elementem profilaktyki.

7. Przestrzeń na odwyk cyfrowy

Nawet zdrowe nawyki wymagają czasem „resetu”. W USA coraz popularniejsze są programy digital detox, czyli krótkie odwyki od urządzeń. Nie każdy potrzebuje czterotygodniowego obozu, ale weekend spędzony z rodziną bez internetu lub zorganizowane w klasie wyzwanie „24 godziny bez ekranu” mogą pomóc zrozumieć, ile czasu pochłaniają media i jak wiele przyjemności dają proste aktywności offline. Dla osób w grupie ryzyka mogą być rekomendowane profesjonalne programy detoksykacji cyfrowej, o których pisałem w poprzednim rozdziale.

Zjawiska takie jak FOMO i uzależnienie od informacji dodatkowo pogłębiają mechanizmy, które obserwujemy u osób nadmiernie korzystających z TikToka – więcej na ten temat przeczytasz w artykule FOMO i uzależnienie od informacji – cyfrowe wyzwania współczesności.

Bibliografia

1. Bilali A., Katsiroumpa A., Koutelekos I. i in. (2025). Association Between TikTok Use and Anxiety, Depression, and Sleepiness Among Adolescents: A Cross‑Sectional Study in Greece. Pediatric Reports, 17(2), 34. DOI: 10.3390/pediatric17020034. Badanie web‑ankietowe na 219 greckich nastolatkach wykazało, że problematyczne korzystanie z TikToka wiąże się z nasileniem objawów lęku i depresji oraz senności pmc.ncbi.nlm.nih.gov.
2. Conte G., Di Iorio G., Esposito D. i in. (2024/2025). Scrolling through adolescence: a systematic review of the impact of TikTok on adolescent mental health. European Child & Adolescent Psychiatry, 34(5), 1511–1527. DOI: 10.1007/s00787‑024‑02581‑w. Przegląd 20 badań (17 336 uczestników) podsumował, że TikTok oferuje kreatywne możliwości, ale literatura wskazuje na obniżoną satysfakcję z życia, większe ryzyko „zarażania” niektórymi zaburzeniami i problematyczne wzorce używania pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
3. Galanis P., Katsiroumpa A., Katsiroumpa Z. i in. (2025). Association between problematic TikTok use and mental health: A systematic review and meta‑analysis. AIMS Public Health, 12(2), 491–519. DOI: 10.3934/publichealth.2025027. Metaanaliza 16 badań (15 821 uczestników) wykazała pozytywną korelację między korzystaniem z TikToka a objawami depresji (β ≈ 0,32) oraz lęku (β ≈ 0,41) pmc.ncbi.nlm.nih.gov.
4. Jain L., Velez L., Karlapati S. i in. (2025). Exploring Problematic TikTok Use and Mental Health Issues: A Systematic Review of Empirical Studies. Journal of Primary Care & Community Health, 16, 21501319251327303. DOI: 10.1177/21501319251327303. Autorzy zidentyfikowali 26 badań (11 462 uczestników) i stwierdzili, że częste korzystanie z TikToka jest silnie powiązane ze wzrostem objawów lęku i depresji, zwłaszcza u osób < 24 lat pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
5. Lau N., Srinakarin K., Aalfs H. i in. (2024). TikTok and teen mental health: an analysis of user‑generated content and engagement. Journal of Pediatric Psychology, 50(1), 63–75. DOI: 10.1093/jpepsy/jsae039. Analiza 100 filmów z hashtagiem #teenmentalhealth wykazała, że większość filmów zawiera osobiste doświadczenia lub techniki radzenia sobie; autorzy zauważyli wysokie zaangażowanie odbiorców pmc.ncbi.nlm.nih.gov.
6. Perlis R.H., Green J., Simonson M. i in. (2021). Association Between Social Media Use and Self‑reported Symptoms of Depression in US Adults. JAMA Network Open, 4(11), e2136113. DOI: 10.1001/jamanetworkopen.2021.36113. W badaniu przekrojowym stwierdzono, że użytkownicy TikToka lub Snapchata częściej zgłaszali narastanie objawów depresyjnych; efekt był wyraźniejszy u osób ≥ 35 lat https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/.
7. Rogowska A.M., Lechowicz O. (2025). The Relationship Between Problematic TikTok Use and Depression in University Students: The Mediating Role of Insomnia. Journal of Clinical Medicine, 14(13), 4652. DOI: 10.3390/jcm14134652. Badanie ankietowe na 173 studentach z Polski wykazało, że bezsenność pośredniczy w związku między problematycznym korzystaniem z TikToka a nasileniem objawów depresji mdpi.com.
8. Turuba R., Cormier W., Zimmerman R. i in. (2024). Exploring How Youth Use TikTok for Mental Health Information in British Columbia: Semistructured Interview Study With Youth. JMIR Infodemiology, 4, e53233. DOI: 10.2196/53233. Wywiady z 21 młodymi użytkownikami TikToka ujawniły, że platforma pomagała uzyskać informacje i wsparcie w zakresie zdrowia psychicznego oraz zmniejszyć stygmatyzację, ale uczestnicy podkreślali ryzyko dezinformacji i szkodliwych treści infodemiology.jmir.org.
9. Virós‑Martín C., Montaña‑Blasco M., Jiménez‑Morales M. (2024). Can’t stop scrolling! Adolescents’ patterns of TikTok use and digital well‑being self‑perception. Humanities and Social Sciences Communications, 11, 1444. DOI: 10.1057/s41599‑024‑03984‑5. W badaniu na 737 hiszpańskich nastolatkach stwierdzono, że dziewczęta spędzają więcej czasu na TikToku i częściej oglądają treści związane z urodą i modą; większe zużycie czasu korelowało z mniejszą zdolnością do wyznaczania limitów nature.com.